09/02/2013 FC Mere U9 Zwart - SKL Doorslaar
Hebben
jullie er in de voorbije weken ook zo
vervelend en ambetant bijgelopen door het gure en strenge winterweer en
daardoor het gemis ondervonden van ons wekelijks zaterdagsfeestje dat tot
hiertoe nog altijd " Vadertje voetbal " is? Zelfs zaterdagochtend was
ik er nog niet van overtuigd dat ons geliefkoosd spelletje op onze terreinen
aan de St. Bavo weg zou kunnen plaats vinden. Uiteindelijk beslisten de weergoden
en konden onze rakkers naar lieve lust hun hart ophalen. Voor deze gelegenheid
en via een uitgedokterd beurtrolsysteem, waarbij wekelijks een " test" speler van de rode of
witte U 9 ploeg, de kans krijgt zich te bewijzen met de ietwat rijpere zwarte
ploeg, was het de beurt aan de kleine, met de lange blonde haren, Elias om zijn
kunnen te tonen. Niels was afwezig wegens skivakantie.
De wedstrijd
werd gespeeld op het A terrein en zodoende konden de afmetingen ietwat worden
aangepast. Het veld lag er zwaar bij en
het zou een fysieke uitputtingsslag worden. Na het eerste fluitsignaal van
scheidsrechter Astrit, zag ik in de verte twee talentscouts van een naburige ploeg het terrein opstormen om toch geen
minuutje van de wedstrijd tegen de Waaslanders uit Doorslaar te missen. SKL nam
aanvankelijk het initiatief en een eerste bezoekend schotje belandde op de
paal. Aan de overzijde was Rune goed gevolgd op een poging van Donald en met
rechts toverde hij de 1-0 op het scorebord. Toen al was duidelijk dat op dit
zware, vettige veld "Ze moeten dit toch niet dragen" liet Nina, mama
van onze stevige doelman Jens zich ontvallen ,de fysieke paraatheid van onze spelertjes de doorslag zou geven.
Kenzo, Donald en alomtegenwoordige Wannes, speelden de tegenstanders op een
hoopje en in een mum van tijd stond er een 7-1 stand genoteerd in mijn nieuw notaboekje.
De Waaslanders konden nog tegen scoren,
nadat Jens goed plat ging, centimeters te kort kwam en de bal langs de binnenkant
van de paal zag binnendwarrelen.(7-2). Uit de heenmatch hadden wij onthouden
dat SKL feitelijk geen partij was voor onze superploeg, maar enkele maanden
later moeten we vaststellen dat deze ploeg reuze vorderingen gemaakt heeft en
het onze krijgers knap lastig gemaakt hebben. Zo zien we het graag. Elias, die overigens een goede partij speelde,
nog een beetje positie inzicht moet bijwerken, zag zijn schotje gered door de
bezoekende goalie. Een doelpuntje was hem vandaag nog niet gegund maar als hij
de aanwijzingen van trainer Johan blijft opvolgen kan het de volgende keer wel
raak zijn. Goed zo, manneken. Rune, vandaag duidelijk in zijn sas, liet zien
dat zijn zware linker een nachtmerrie was voor de kleine Doorselaarse doelman. Liefst 4 keer opeenvolgend vond hij de weg
naar de netten, na mooi voorbereidend werk van gladde Robbe, niet scorend maar
een belangrijke pion in de opbouw van de aanvallen, kwieke Donald en gouden
linkerpoot Kenzo, auteur van 2 prachtige doelpunten.
Besluit : onze eerste match na de winterse
afgelastingen was niet zo denderend maar toch zeer behoorlijk. Elias kaatste de
bal een paar keer goed terug in de richting van onze goalgetters en dient zich
nog een beetje aan te passen aan het positiespel. De spelertjes van SKL
Doorslaar hebben veel vorderingen gemaakt en waren een stugge tegenstrever.
Eindstand 12-6.
Voor de
statistieken , de doelpuntenmakers van dienst waren : Rune (5), Donald(4),
Kenzo(2) en Wannes.
Proficiat
aan alle spelertjes aan aan hun respectievelijke trainers.
ML.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten